Style Kierowania.

Styl autokratyczny:

1. autokrata surowy;
2. autokrata życzliwy;
3. autokrata nieudolny.

ZALETY:

1. nie wymaga wysokich kwalifikacji społecznych
2. umożliwia pełną kontrolę nad całością
3. czas podejmowania decyzji jest krótki
4. w sposób precyzyjny określa odpowiedzialność
5. daje możliwość lepszej koordynacji działań.

WADY:

1. zwalnia podwładnych z odpowiedzialności
2. nie wykorzystuje  w pełni wiedzy i umiejętności podwładnych
3. ogranicza inicjatywę i inwencję twórczą podwładnych
4. wymaga stałego nadzoru i precyzyjnego określenia zadań
5. nie sprzyja w zaangażowaniu podwładnych w realizacji działań.

Styl demokratyczny.
Odmiany:

1. prawdziwy demokrata
2. demokrata niezdecydowany (pseudodemokrata)
3. dobry wujaszek
4. biurokrata.

ZALETY:

1. integruje grupy pracownicze
2. poprawia nastrój i atmosferę w pracy
3. sprzyja zaangażowaniu i identyfikacji z firmą
4. podnosi u podwładnych poczucie odpowiedzialności za wykonanie zadań
5. wyzwala inicjatywę  i  innowacyjność
6. umożliwia pełne wykorzystanie wiedzy i umiejętności pracownika.

WADY:

1. przedłuża się czas podejmowania decyzji ze wzg. Na konieczność uzgodnień stanowisk, poglądów
2. wymaga wysokich umiejętności społecznych i pewnych walorów osobowych u kierownika
3. istnieje ryzyko powstawania impasów i chaosu.

Styl liberalny (nieingerenujący).
ZALETY:

1. rozwija samodzielność myślenia oraz poczucie odpowiedzialności
2. wyzwala inicjatywę i samodzielność
3. podnosi poziom zaangażowania

WADY:

1. niejasność kompetencji
2. rozmycie odpowiedzialności
3. ryzyko chaosu organizacyjnego
4. zakłada się posiadanie u członków grupy wysokich kompetencji społecznych.

STYL KIEROWANIA - to wzg. trwałe, w określonych sytuacjach kierowniczych, celowe zachowanie przełożonego w stosunku do podwładnych, mające na celu nakłonienie ich do określonych, pożądanych zachowań organizacyjnych.  

Podstawowy	Mniej      efektywny	Bardziej efektywny
Separujący się	Dezerter	Biurokrata
Poświęcający się	Autokrata	Życzliwy

Styl zarządzania europejskiego.

1. Większa stabilność zatrudnienia, nawet  w warunkach kryzysu
2. Wolniejszy awans, dłuższe okresy realizacji podstawowych zadań
3. Częstsza rotacja na stanowiskach pracy (praca w różnych jednostkach organizacyjnych).
4. Ostrożne posługiwanie się technokratycznymi instrumentami sterowania i kontroli zachowań organizacyjnych
5. Wyższy stopień partycypacji pracowników z niższych szczebli hierarchicznych w podejmowaniu decyzji
6. Przestrzeganie zasady indywidualnej odpowiedzialności za podejmowane decyzje, także w warunkach kolektywnego procesu decyzyjnego
7. Przywiązywanie większej wagi do osobowości i potrzeb  zatrudnionych.

Podstawowe cechy nowego modelu zarządzania europejskiego:

1. radzenie sobie z różnicami narodowościowymi;
2. odpowiedzialność społeczna;
3. wewnętrzne negocjacje;
4. nastawienie na ludzi;
5. system zarządzania o mniejszym stopniu formalizacji;
6. orientacja produktowa.